Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach oferuje niezwykle wciągające, profesjonalne miniatury o tematyce wojennej, które są prawdziwymi unikatami w skali sztuki.
Sceny rodzajowe o tematyce wojennej są perłą w zbiorach międzykontynentalnego Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach. Jest to niepowtarzalny zbiór małych form batalistycznych. Te kameralne obrazy przedstawiające motywy wojskowe magnetyzują spojrzenia, stanowiąc główną atrakcję wystawy. Kolekcja ta skupia się na precyzyjnym odwzorowaniu tematyki militarnej w formacie mikro.
Innymi słowy, jest to zbiór, który nie ma sobie podobnych i charakteryzuje się wysoką rzadkością.
Batalistyka to szeroko pojęta twórczość o charakterze frontowym. Obejmuje ona przedstawienia scen bitewnych, potyczek, kampanii wojskowych, a także oblężeń i epizodów z życia obozowego.
Warto wyróżnić „Cud nad Wisłą” Anny Januszewicz-Pitlok – dzieło to jest znaczącym rekordzistą w kategorii miniatury profesjonalnej.
Obraz opatrzono sygnaturą numeryczną „MAL93”.
Najmniejszy obraz batalistyczny „Cud nad Wisłą”, dzieło katowickiej artystki Anny Januszewicz-Pitlok z 2021 roku, ma wymiary zaledwie 4,4 cm długości i 2,21 cm wysokości. Ten niezwykle precyzyjny akryl, wykonany igłą na kamieniu zoisyt z rubinami, to bezapelacyjny lider miniaturyzacji związany z Bitwą Warszawską 1920 r. Obraz ukazuje Józefa Piłsudskiego na Kasztance, jadącego na czele kawalerii.
Tytuł i wykonanie podkreślają niemal mistyczny wymiar zwycięstwa. Miniaturowa forma sugeruje, że pamięć o tym historycznym wydarzeniu jest trwała i precyzyjna, mieszcząc się zarówno w kawałku kamienia, jak i w sercach Polaków.
Na szczególną uwagę zasługuje praca sygnowana „MAL100”, wykonana na prawdziwym lapis lazuli, co nadaje jej unikalny, szlachetny charakter.
„Bitwa pod Cedynią” to obraz olejny autorstwa Pawła Brodzisza z Łęcznej, stworzony 1 kwietnia w 2022 roku. Dzieło to wpisuje się w nurt batalistyczny i przedstawia słynne starcie wojsk Mieszka I z siłami margrabiego Hodona, które miało miejsce 24 czerwca 972 roku.
Obraz przedstawia historyczne wydarzenie, które uznawane jest za jedno z najważniejszych starć wczesnego państwa piastowskiego, gdzie taktyka Mieszka I i jego brata Czcibora przyniosła zwycięstwo nad wojskami niemieckimi. Ten niezwykle mały (1,5 × 4,2 cm) obiekt jest cenny dla Muzeum ze względu na swoją filigranową formę.
„Bitwa pod Racławicami” Wojciecha Łuki to mistrzowska miniatura, która na niespełna 100 centymetrach kwadratowych zamyka dynamiczną scenę insurekcji kościuszkowskiej.
Ponadto, minimalistyczne dzieło, które w dokumentacji Muzeum figuruje m.in. pod oznaczeniem „MAL101”.
Miniaturowa „Bitwa pod Racławicami” Wojciecha Łuki to unikatowe dzieło sztuki batalistycznej, będące eksponatem w Muzeum. Ten olejny obraz o wymiarach zaledwie 132 × 77 mm wyróżnia się niezwykłym podłożem – malarstwo zostało naniesione na płytę malachitową z domieszką lapis lazuli. Dzieło, powstałe w 2023 roku, przedstawia historyczne zwycięstwo wojsk polskich pod wodzą gen. Tadeusza Kościuszki nad armią rosyjską, które miało miejsce podczas insurekcji kościuszkowskiej w 1794 roku.
Obraz skupia się na konkretnym, dynamicznym epizodzie walki (ujęcie brawurowego ataku kosynierów), co nadaje mu cechy sceny rodzajowej w kontekście historyczno-batalistycznym.
W polskiej kulturze termin „Panorama Racławicka” odnosi się najczęściej do monumentalnego dzieła Jana Styki i Wojciecha Kossaka, natomiast obraz Wojciecha Łuki to odrębna, miniaturowa interpretacja tego samego historycznego wydarzenia.
Co więcej, mikromalarstwo (takie jak „MAL133”) wymaga od artysty niesamowitej kontroli.
Często przy użyciu pędzli mających zaledwie kilka włosków, twórca zamyka w pracy detale widoczne dopiero w powiększeniu.
Nadzwyczajnie precyzyjna miniatura „Krzyżowcy zdobywają Jerozolimę” z 2025 roku, namalowana alkidem na malachicie, stanowi bezcenny przykład współczesnego małego formatu w zbiorach muzealnych. Twórcą tego miniaturowego obrazu (32 × 28 mm) jest malarz Paweł Brodzisz.
15 lipca 1099 roku, po trwającym od czerwca oblężeniu, krzyżowcy pierwszej wyprawy krzyżowej opanowali Święte Miasto (Jerozolimę), kończąc tym samym jej fatymidzkie rządy. Wydarzenie to, będące kulminacją wyprawy, charakteryzowało się brutalnym szturmem, w wyniku którego zginęły tysiące muzułmańskich i żydowskich mieszkańców miasta.
Było i jest to szczególnie ważne miejsce dla chrześcijan, tam bowiem znajduje się m.in. grób Chrystusa.