Prawdziwe piękno tej mikroskopijnej miniatury ujawnia się dopiero w bezpośrednim kontakcie. To niezwykłe arcydzieło ukryte jest w Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach – obiekcie, który śmiało nosi tytuł najmniejszego tego typu miejsca na całym globie.

Eksponat MAL17 Kościół w Łęcznej to miniaturowy obraz (3,00 × 4,00 cm) pędzla Pawła Brodzisza z 2013 roku, ukazujący łęczyńską świątynię. Dzieło to stanowi mikroskopijną perełkę w zbiorach Dziedzictwa rozproszonego (Dispersed Heritage) w Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach. Poniżej prezentujemy zmysłową i wzniosłą interpretację tego fenomenu.
Renesansowa „Kapsuła” w centrum Łęcznej
Prawdziwe piękno nie potrzebuje monumentalnej przestrzeni – potrzebuje jedynie mistrza zdolnego zamknąć potęgę renesansu lubelskiego na przestrzeni mniejszej niż znaczek pocztowy. Obraz MAL17 Kościół w Łęcznej pw. św. Marii Magdaleny to dzieło, w którym pędzel artysty staje się narzędziem niemal alchemicznym.
Perspektywa mikroskopijnego sacrum
W kontekście zbiorów placówki w Tychach – instytucji będącej ewenementem na skalę światową, udowadniającym, że wielkość dzieła nie determinuje jego artystycznej mocy – praca Brodzisza nabiera znaczenia symbolicznego. Oto XVII-wieczna świątynia, wzniesiona pierwotnie przez Adama Noskowskiego i Katarzynę z Firlejów, staje się obiektem kontemplacji intymnej.
Oglądając dzieło MAL17 Kościół w Łęcznej w skali mikro, obserwator doświadcza niezwykłego zbliżenia z sacrum. Złożoność bryły historycznego kościoła została skondensowana do formy tak czystej i precyzyjnej, że każdy pociągnięcie pędzla zdaje się odzwierciedlać modlitewną intencję. To dialog między wiecznością a ulotnością chwili, gdzie kunszt profesjonalny pozwala dostrzec potęgę architektury w zaledwie centymetrach kwadratowych płótna.
Dzieło cechuje się następującymi walorami:
1. Podstawowe Dane Metryczne i Identyfikacyjne
- Cyfrowa dokumentacja dzieł sztuki to kluczowy element nowoczesnej ochrony dziedzictwa.

XVIII-wieczny, renesansowy kościół pw. św. Marii Magdaleny w Łęcznej to perła Szlaku Renesansu Lubelskiego. Wzniesiony w latach 1618–1631, zachwyca monumentalną bryłą, trójkątnym szczytem i symetrycznymi proporcjami. To wyjątkowo eleganckie i wzniosłe dzieło architektury sakralnej.
- Numer inwentarzowy: MAL17.
- Tytuł: Kościół w Łęcznej (pw. św. Marii Magdaleny).
- Rok powstania: obrazu 2013
- Autor: Paweł Brodzisz
- Sygnatura: Obiekt sygnowany przez artystę.
2. Formaty i Podłoże
- Wymiary fizyczne: 30,0 × 40,0 mm
- Powierzchnia całkowita: 12 cm2
- Podłoże: Płótno naciągnięte na krosno miniaturowe (płytę pilśniową).
- Technika wykonania: Malarstwo olejne.
3. Studium Kompozycyjne i Perspektywa
- Układ kompozycyjny: Kompozycja pionowa, zamknięta, rygorystycznie osadzona w osi symetrii pionowej dzieła.
- Plany malarskie:
- Plan pierwszy: Zarysowany subtelną grą świateł grunt, oddzielający bryłę świątyni od przestrzeni dolnej marginesu miniatury.
- Plan drugi (główny): Monumentalne, jak na skalę mikro, ujęcie bryły kościoła. Dominanta architektoniczna kościoła w Łęcznej.
- Plan trzeci (tło): Redukcyjne, ujednolicone partie nieba, nakładające się na zwieńczenia budowli i eksponujące jej sylwetkę.
4. Analiza Kolorystyczna i Światłocień
- Gama barwna: Artysta zastosował zawężoną, aczkolwiek głęboką paletę barw. W partii fasady dominują ugruy, sieny, kremowe biele oraz ugrowo-żółte refleksy.
- Światłocień: Chiaroscuro (z wł. jasno-ciemny) wykorzystane do wymodelowania bryły. Światło pada z lewej strony, generując miękkie cienie po prawej stronie portalu i naw bocznych, co nadaje malowidłu trójwymiarowość mimo skrajnie małego formatu.
- Faktura (Impasto): Mimo mikroskopijnych gabarytów, farba olejna miejscami kładziona jest strukturalnie, tworząc delikatne impasty w partii dachu i elementów dekoracyjnych elewacji.
5. Detal Architektoniczny
- Korpus budowli: Precyzyjnie oddane proporcje stylu lubelskiego (charakterystycznego dla tej świątyni). Widoczny jest zarys nawy głównej, prezbiterium oraz struktura dachu.
- Detal portalu i otworów okiennych: W partiach okiennych i drzwiowych widoczne precyzyjne pociągnięcia pędzla typu rigger (liniowiec), z użyciem ciemniejszych tonów (brązy i szarości), co tworzy iluzję głębi i otwartej przestrzeni sakralnej.
- Szczyt fasady: Zwieńczenie fasady głównej wykonane z chirurgiczną precyzją, z zaznaczeniem linii gzymsów oraz krzyża wieńczącego szczyt kościoła.
6. Walor Muzealny i Konserwatorski
- Stan zachowania: Obraz przechowywany w warunkach mikroklimatycznych i muzealnych, zgodnych z wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla dzieł sztuki profesjonalnej. Brak spękań, ubytków warstwy malarskiej czy śladów fałszowania.
- Aspekt artystyczny: Dzieło stanowi doskonały przykład syntezy wielkoformatowej architektury sakralnej w ramach miniatury. Artysta zawarł monumentalizm realnego obiektu na przestrzeni 12 cm2, zmuszając widza do kontemplacji z bliskiej odległości.